شماره ۳۹ - این دل ویران ز بیداد غمت آباد نیست
شماره ۵۲ - روزگاریست که در دشت جنون خانه ی ماست
شماره ۸۱ - اگر مرد خردمندی تو را فرزانگی باید
شماره ۱۴۲ - با دشمن اگر میل تو پنداشته بودیم
شماره ۱۴۳ - گر چه دل سوخته و عاشق و جان باخته ایم
شماره ۱۴۶ - غم چو زور آور با شادی قدح نوشی کنم
شماره ۱۴۸ - گر ز روی معدلت آغشته در خون می شویم
شماره ۱۷۷ - تا در خم آن گیسو چین و شکن افتاده
شماره ۱۸۱ - آن زمان که بنهادم سر به پای آزادی
شماره ۳۱ - تا خدمت ابناء بشر پیشه ماست
شماره ۴۰ - تا عمر بود، درستی آئین من است
شماره ۱۵۹ - آنانکه ز خون دو دست رنگین کردند
شماره ۳۰۰ - آن روز که ما و دل ز مادر زادیم
شماره ۳۶۱ - ای مرغ اسیر از چه کم حوصله ای
شماره ۱۸ - خواهم که سرود عشق بنیاد کنم
شماره ۴ - عشق تو که آزرد دل زار مرا
شماره ۲۱۸ - ساقی! نسیم وقت گل آمد شتاب کن
شماره ۲۸۳ - جام شراب و ساقی زیبا و بانگ نی
شمارهٔ ۲۶ - منچوری می گوید
شماره ۵۱ - وفا نگر، که وفائی ندیده از صیاد