اجتماعی

صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۰۵۷ - آب را بر باد ده، در چشم آتش خاک زن صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۰۷۸ - گر طلبکار حضوری لب به غیبت وامکن صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۰۷۹ - نیستی چون اهل معنی لب به دعوی وا مکن صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۰۸۴ - در سرانجام عمارت عمر خود باطل مکن صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۱۰۸ - از جفای چرخ نالیدن نمی آید ز من صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۱۲۴ - بس که دارد ناتوانی ریشه در اعضای من صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۱۴۳ - دشمن از غمخانه من شاد می آید برون صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۱۵۲ - چون خط از لعل لب آن ماه می آید برون صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۱۷۷ - هر که اینجا از سرافرازان نهد سر بر زمین صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۱۷۹ - سایه تا افتاد ازان مشکین سلاسل بر زمین صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۱۸۶ - ز چشم ظالم او چون نیندیشند معصومان؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۱۸۸ - مکن آزادگان را جستجو از این و آن پنهان صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۱۹۰ - به امید اقامت دل به اسباب جهان بستن صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۱۹۷ - سرشک تلخ را مشک بود صاحب اثر کردن صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۲۰۵ - فقیران را به چوب منع از درگاه خود راندن صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۲۱۱ - مروت نیست جرم بوسه دزدان را نبخشیدن صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۲۴۴ - به خون غلطد چمن از ناله دردآشنای من صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۲۴۶ - به جز خالش که خط عنبرین فام آورد بیرون صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۲۵۲ - نیم غمگین که مرگ آرد مرا از زندگی بیرون صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۲۹۱ - نشود دام رهم جلوه هر تر دامن