اجتماعی

صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۵۷۸ - بر دل ارباب حاجت دست خود بی زر منه صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۵۸۷ - مدان از بی نیازی طبع من گر سرکش افتاده صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۵۸۹ - شنیدم آه گرمی با تو گستاخانه سرکرده صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۰۹ - به هر کجا که خوری باده تن به خواب مده صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۶۶ - سرو من گر بر سر خاک شهیدان آمدی صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۷۸ - یاد دارد تخت شاهان قلزم خضرا بسی صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۸۳ - چند ازان آرام بخش جان جدا باشد کسی؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۸۶ - بیش ازین آتش مزن در عالم ای جان کسی صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۰۳ - گریه تلخ است صهبای ایاغ زندگی صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۲۶ - ای که فکر چاره بیماری دل می کنی صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۲۷ - در عمارت زندگانی چند باطل می کنی؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۳۵ - خنده بیجا مزن تا طعن بیجا نشنوی صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۳۶ - خار دیوارست چون از اشک شد مژگان تهی صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۴۷ - نمی آییم چون یوسف به چشم هر خریداری صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۵۳ - مکن تقصیر در افسوس تا جان در بدن داری صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۸۰ - خودآرا را برابر می کند با خاک خودبینی صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۸۰۸ - عیب صاحب هنران چند به بازار آری؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۸۱۹ - در سر مرده دلان شور ندیده است کسی صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۸۲۹ - دل نبندند عزیزان جهان در وطنی صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۸۳۷ - چه به هر سوی چو کوران به عصا می بینی؟