غزل ۶۸۴۰ - غنچه را راه در آن چاک گریبان ندهی
غزل ۶۸۴۶ - مباش معجب و خودبین که در بلا افتی
غزل ۶۸۵۲ - اگر سرای جهان در خور سزا بودی
غزل ۶۸۵۸ - درین حدیقه پر میوه تا جگر نخوری
غزل ۶۸۷۶ - ز من مدار توقع سخن از انجمنی
غزل ۶۹۱۷ - حیف است عمر صرف تماشا کند کسی
غزل ۶۹۱۸ - بر مردم زمانه چه رحمت کند، کسی؟
غزل ۶۹۲۱ - تا کی غبار خاطر صحرا شود کسی؟
غزل ۶۹۲۵ - آسودگی مجو ز گرفتار زندگی
غزل ۶۹۳۴ - در پیری ارتکاب می ناب می کنی
غزل ۶۹۴۷ - گر درد طلب رهبر این قافله بودی
غزل ۶۹۵۸ - ظلم است که درمان خود از درد ندانی
غزل ۶۹۷۳ - تا کی ز دود غلیان دل را تباه سازی؟
غزل ۶۹۷۷ - آن را که نیست قسمت از روزی خدایی
شمارهٔ ۴۰ - قصیده
شمارهٔ ۴۵ - در مدح نواب خواجه ابوالحسن تربتی پدر ظفرخان
شماره ۴۷ - هر که از بی طاقتی نالید تمکینش سزاست
شماره ۵۹ - به دست شانه مده زلف عنبرین بو را
شماره ۷۶ - بخت ما چون بیدمجنون سرنگون افتاده است
شماره ۸۳ - هر که چشم رغبت از نظاره مرغوب بست