غزل ۱۱۶۵ - مهربانی از میان خلق دامن چیده است
غزل ۱۱۷۸ - این که روزی بی تردد می رسد افسانه است
غزل ۱۱۸۷ - صبح از خورشید تابان دست بر دل مانده ای است
غزل ۱۲۰۲ - هر دلی کز زلف جانان سر برآرد کشتنی است
غزل ۱۲۱۸ - جای خود وا می کنند اهل صفا بر روی دست
غزل ۱۲۱۹ - سرنزد از بلبلم هر چند دستانی درست
غزل ۱۲۸۳ - آه مظلومان برون آید ز لب بی اختیار
غزل ۱۲۹۲ - در نگارستان تهمت دامن گل پاک نیست
غزل ۱۳۰۲ - خال محتاج کمند زلف عنبرفام نیست
غزل ۱۳۳۴ - آن لب نو خط غباری از دل ما برنداشت
غزل ۱۳۴۸ - همت مردانه ما از می حمرا گذشت
غزل ۱۳۷۱ - آنچه از خط یار را بر غنچه مستور رفت
غزل ۱۳۷۴ - بوی زلف او حواسم را پریشان کرد و رفت
غزل ۱۳۷۵ - دوش آن نامهربان احوال ما پرسید و رفت
غزل ۱۳۸۰ - زنگ خط آیینه رخسار جانان را گرفت
غزل ۱۴۰۴ - سوخت تنهایی مرا ای بی وفا وقت است وقت
غزل ۱۴۳۶ - آن که از بال هما افسر دولت می خواست
غزل ۱۴۳۸ - زان دم تیغ که از آب بقا سیراب است
غزل ۱۴۴۴ - شبنم غنچه بیدار دلان چشم بدست
غزل ۱۴۴۸ - خواجه بیتاب در اظهار زر و مال خودست