اجتماعی

صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۱۰۰ - چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۱۸۶ - آن را که بود تیغ زبان بی لب نان نیست صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۰۵ - در وطن جوهر سخن خوارست صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۱۲ - ظلم فریادی از ضعیفان است صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۳۲ - تن پرور از شهادت گر سر کشد عجب نیست صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۵۰ - چینی که طراز جبهه یارست صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۶۱ - غباری بجا از زمین مانده است صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۶۴ - بر رخ ممکن بود پیوسته گرد احتیاج صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۶۶ - نیست روی عرق آلود به گوهر محتاج صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۷۱ - تا چند آه سرد کشی ز آرزوی گنج؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۰۳ - ای خدنگ آه کوتاهی مکن در کین چرخ صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۲۱ - رغبت می را کند چندان که نوشیدن زیاد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۴۱ - سر گردان چند از من آن سرو خرامان بگذرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۸۵ - عجز بر سر پنجه اقبال چون زور آورد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۴۱۴ - دل ز پیکان در تن من بیضه فولاد شد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۴۸۸ - تن پرستانی که در تضییع آب و دانه اند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۴۹۶ - اهل همت جنس خواری را به عزت می خرند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۷۱ - دخل ناقص بر سخن سنجان گرانی می کند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۸۴ - حرف آن زلف از دل دیوانه ما شد بلند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۸۷ - هر کجا باشند رنگین فطرتان در گلشنند