اجتماعی

صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۰۶ - نیست اندیشه ای از زخم زبان سرکش را صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۴۴ - میزبانی که ز جان سیر کند مهمان را صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۶۹ - مشرق مهر بود سینه بی کینه ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۴ - فکنده ایم به امروز کار فردا را صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۱ - چه حاجت است به افسانه خواب غفلت را؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۲ - مده به چشم و دل خویش راه، غفلت را صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۰۰ - ز درد و داغ چه پرواست دردپرور را؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۲۳ - نمی توان ز سخن ساختن خموش مرا صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۵۶ - چراغ راه ندارد به بزم روشن ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۵ - هزار حیف که گل کرد بینوایی ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۸۴ - دلکوب نیست حادثه دنیاپرست را صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۹۳ - قید عیال، پست کند رای مرد را صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۹۵ - خط تلخ ساخت آن دهن همچو قند را صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۱۱ - پیوسته دل سیاه بود خلق تنگ را صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۳۰ - گر قابل ملال نیم، شاد کن مرا صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۴۷ - افتادگی برآورد از خاک دانه را صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۴۸ - پروای مرگ نیست گدای برهنه را صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۵۰ - بشنو ز من ترانه غیرت فزای را صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۶۳ - عالم ختن شد از قلم مشکسود ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۹۰ - صبح جهان بود نفس غم زدای ما