اجتماعی

صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۹۱ - رزق ملایک است نوای رسای ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۸۲۴ - فریاد نخیزد ز دل پر گله ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۸۸۳ - گر چه افکندم به روغن، نان خلق از خوی چرب صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۳۸ - در غبار خط صفای آن پری طلعت بجاست صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۵۰ - از تهیدستی ز بی برگان خجالت کار ماست صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۵۵ - کوثر بیداربختی دیده گریان ماست صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۶۳ - اهل معنی را تماشا مانع جمعیت است صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۶۵ - هر که را دیدیم در عالم گرفتار خودست صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۸۲ - حلقه اطفال بهر اهل سودا بهترست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۴۲ - توبه از می در بهار نوجوانی مشکل است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۶۳ - بی سؤال احسان به درویشان سخاوت کردن است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۶۸ - تندخویی با خلایق، مهر را کین کردن است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۷۰ - خنده رویی میهمان را گل به جیب افشاندن است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۸۴ - عالم مکار با ارباب عقبی دشمن است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۰۳ - باز از معموره دلها فغان برخاسته است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۰۶ - تاک بالا دست من بیعت به طوبی بسته است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۲۴ - سیل در بنیاد تقوی از بهار افتاده است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۲۷ - دل به دست آن نگار شوخ و شنگ افتاده است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۴۳ - کوته اندیشی که طاعات ریایی کرده است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۵۴ - مردمی در طینت اهل جهان کم مانده است