غزل ۳۴۶۷ - دل چسان دست ازان طره طرار کشد؟
غزل ۳۴۶۸ - چند چون طفل ز انگشت کسی شیر کشد؟
غزل ۳۴۷۱ - سر آزاده ما منت افسر نکشد
غزل ۳۴۷۹ - خویش را گر ز خور و خواب توانی گذراند
غزل ۳۴۸۳ - نه زر و سیم و نه باغ و نه دکان می ماند
غزل ۳۴۸۴ - عارفانی که به تسلیم و رضا ساخته اند
غزل ۳۴۹۲ - دردمندان که به ناخن جگر خود خستند
غزل ۳۴۹۳ - بال پرواز خود آن مردم غافل بستند
غزل ۳۵۱۴ - شیشه هایی که درستی ز شکستن دارند
غزل ۳۵۱۶ - حال من از نظر یار نهان می دارند
غزل ۳۵۱۸ - خاک شو تا ز بهارت به گل تر گیرند
غزل ۳۵۲۱ - عاشقانی که به تسلیم و رضا می باشند
غزل ۳۵۲۴ - غافلان رطل گران را به دو دم می نوشند
غزل ۳۵۲۶ - ساقی از جامی اگر خاطر ما شاد کند
غزل ۳۵۲۹ - چشم خود خواجه اگر سیر به تدبیر کند
غزل ۳۵۳۸ - مکث لب تشنه دیدار به جنت نکند
غزل ۳۵۴۳ - یاد رویش نه چراغی است که خاموش کنند
غزل ۳۵۴۵ - کاهلانی که درین ره به هوس می آیند
غزل ۳۵۴۷ - دانه از سینه خود مرغ نظر می چیند
غزل ۳۵۶۱ - حاصل عمر زخود بیخبران آه بود