شماره ۶۱ - دلی که صرف تو شد نقد عشق قیمت اوست
شماره ۷۰ - کدامین رسم و آیینی که در رندان مفرّد نیست
شماره ۷۵ - گرچه تو حقیری و گناه تو عظیم است
شماره ۹۴ - آزاد بنده یی که قبول دلی شود
شماره ۹۷ - آن دم ایاز خاص به مقصود می رسد
شماره ۱۶۲ - خدا بتان جفا کیش را وفا بخشد
شماره ۱۸۲ - راستی را شیوه یی کآن سرو قامت می کند
شماره ۱۹۴ - صاحب روی نکو منصب دولت دارد
شماره ۲۰۸ - کسی که سلسلهٔ زلف مشکبو دارد
شماره ۲۰۹ - کسی کز خوان قسمت مفلسان را جام می بخشد
شماره ۲۲۹ - گهی کز خوان قسمت مفلسان را کام می بخشند
شماره ۲۶۲ - دلا غم یار ما شد دل به جا دار
شماره ۲۷۱ - تا در دلت غمی بوَد از دلپذیر خویش
شماره ۲۷۷ - دل چو گشت از جام معنی جرعه نوش
شماره ۲۸۰ - ما را به درِ دوست گشاد از هوس خویش
شماره ۲۸۲ - یار اگر بد کند ای دل نتوان گفت بدش
شماره ۳۱۱ - ای رفیقان به شب هجر چو از آتش من
شماره ۳۲۶ - خیز ای ندیم خاصّ درِ پادشاه شو
شماره ۳۳۰ - کسی که خاک درِ دوست نیست افسر او
شماره ۳۴۵ - ای دل آن دم شرف صحبت دلبر یابی