اخلاق

آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۲۳۶ - تن بی محبت و لاف زجان آدمیت آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۲۵۲ - نقش رخ یار سرو قامت آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۲۶۱ - زعمر رفته دارم بس ندامت آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۲۷۲ - آنچه در مذهب رندان طریقت گنه است آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۲۸۴ - خوب باشد گر زخوبان سر زند کردار زشت آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۲۸۹ - ای دل بسینه میطپی این اضطراب چیست آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۲۹۷ - تا با رقیب یار دمی گرم صحبت است آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۳۱۴ - ای خوش آن صیدی که صیاد باورام بود آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۳۲۶ - یک دم آن‌ را که فراغت ز دو عالم باشد آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۳۴۵ - وصل میخواست دل و کار به هجر تو کشید آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۳۸۲ - المنة لله که شب هجر سرآمد آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۴۱۵ - کشتن عاشق اگر عقاب ندارد آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۴۱۷ - جهد کن جهد که تیرش زکمان میگذرد آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۴۲۲ - عاشقان را باغ لالستان بود از داغ و درد آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۴۲۳ - چه برخیزد از این سودا کزو دایم شرر خیزد آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۴۳۹ - دو جهان در نظر پاک یکی میآید آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۴۶۴ - رقیب دعوی عامی بصحن بستان کرد آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۴۶۶ - دلی زینش مژه گر جراحتی دارد آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۴۷۱ - تا مهم از خانه سر بر میزند آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۴۷۴ - بی رقیبت شبی ار وصل میسر گردد