اخلاق

سلیم تهرانی رباعیات شماره ۹۳ - ای دشمن اهل سخن از بی سخنی جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۲ - هوای دشت چون افتاد در سر آن پریرو را جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۲ - میانش نیست از جوش نزاکت در نظر پیدا جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۰ - در سینه نیست دل به خدا ره نبرده را جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۷ - زبون کی می توان کرد به نیرو چرخ پرفن را جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۹ - نمی باشد زمرگ اندیشه ای پرهیزکاران را جویای تبریزی غزلیات شماره ۸۴ - افزود عشق قدر دل دردناک را جویای تبریزی غزلیات شماره ۸۵ - رخی زآتش می رشک ایمن ست ترا جویای تبریزی غزلیات شماره ۹۷ - زبسکه کرده مکرر ثنای واجب را جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۶ - به عرش عزتم جا داده است اقبال خواریها جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۲۴ - بپوش از دیدهٔ نامحرم شهوت عبادت را جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۲۸ - پیچ و تاب غم فزاید انبساط مرد را جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۶۶ - زدل جز عجز و زاری خوشنما نیست جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۷۴ - از دور عشقباز ترا می توان شناخت جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۸۳ - دل ز پهلوی تن خاکی است گر بیدار نیست جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۱۰ - در زنگ ابر هر قدر آیینه هواست جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۲۹ - دل که کارش با کریم افتاده در فرخندگی است جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۳۶ - در توبه کوش، توبه حصار سلامت است جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۴۲ - غافل از حق گر باو شد جام می هشیار نیست جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۵۸ - در تماشای رخت تاب و توان از ما نیست