اخلاق

سعیدا غزلیات شماره ۳۷۸ - با چنین دل چون توانم کرد جانان را سپاس سعیدا غزلیات شماره ۳۸۱ - پای انداز ز پا افتاده دامان است بس سعیدا غزلیات شماره ۳۸۴ - اشکی که به گلشن چمن آرا نکند کس سعیدا غزلیات شماره ۳۸۸ - سبزهٔ خط گو دمید آشفته چون سنبل مباش سعیدا غزلیات شماره ۳۹۱ - آسوده شو از سود و مبرا ز زیان باش سعیدا غزلیات شماره ۳۹۲ - ما را به آن نگاه کرامت شعار بخش سعیدا غزلیات شماره ۴۰۲ - برداشتیم چو نظر از اعتبار خویش سعیدا غزلیات شماره ۴۰۴ - بریده ام ز دو عالم به ارهٔ خلاص سعیدا غزلیات شماره ۴۰۷ - کدام تن که بود از خیال سر خالص سعیدا غزلیات شماره ۴۱۲ - نیست گل الفتی در چمن اختلاط سعیدا غزلیات شماره ۴۱۳ - در جهان هرگز دلا منشین ز پای احتیاط سعیدا غزلیات شماره ۴۱۷ - خویش را یکبارگی تا سختم از دل وداع سعیدا غزلیات شماره ۴۱۸ - ای ز ایراد قلم هم نفسانت مرفوع سعیدا غزلیات شماره ۴۲۰ - بر کف آیینه نه دستی دگر بردار ایاغ سعیدا غزلیات شماره ۴۲۲ - ترک دنیا کن و از دنیا ملاف سعیدا غزلیات شماره ۴۲۳ - چو نیست معنی باطن به تخت و جاه ملاف سعیدا غزلیات شماره ۴۳۴ - بسکه دلگیرم ز چین گوشهٔ ابروی خلق سعیدا غزلیات شماره ۴۳۹ - برکنید ای بت پرستان از ته دل دل ز سنگ سعیدا غزلیات شماره ۴۴۰ - عافیت را جامه گر بردوش ما افتاده تنگ سعیدا غزلیات شماره ۴۴۳ - بیت معموری که نامش تن نهاده ذوالجلال