اخلاق

سعیدا غزلیات شماره ۱۷۷ - می توان جان باخت اما از وفا نتوان گذشت سعیدا غزلیات شماره ۱۷۹ - دیده ای کان صبح را در خواب یافت سعیدا غزلیات شماره ۱۸۲ - ما را نمود روی وز ما رونما گرفت سعیدا غزلیات شماره ۱۹۱ - چند ای عمامه داران بر سر دستار، بحث سعیدا غزلیات شماره ۱۹۲ - خلقی که می کنند به آب مدام بحث سعیدا غزلیات شماره ۲۰۰ - دیدهٔ غفلت گشا دریاب فیض نور صبح سعیدا غزلیات شماره ۲۱۰ - مرا ز حلقهٔ آن در به در پسند مباد سعیدا غزلیات شماره ۲۱۴ - سعیدا از شکست سنگ اثر در مومیا افتد سعیدا غزلیات شماره ۲۱۶ - هر که را راه سخن وا شده موسی گردد سعیدا غزلیات شماره ۲۱۸ - عارف چو جهان سرکش مغرور نگردد سعیدا غزلیات شماره ۲۳۲ - در این وادی که معموری نه دیوار و نه در دارد سعیدا غزلیات شماره ۲۳۵ - من از تخمین خاطر گفتمش چون مو کمر دارد سعیدا غزلیات شماره ۲۴۶ - سرمه کی طاقت آن چشم پر از ناز آرد سعیدا غزلیات شماره ۲۴۷ - جهان تو را به سر انکسار می آرد سعیدا غزلیات شماره ۲۵۹ - کام تا هست تو را کامروا نتوان کرد سعیدا غزلیات شماره ۲۶۰ - خرمی ز این دو روزه جان نتوان کرد سعیدا غزلیات شماره ۲۶۸ - همت چو دست گیرد رطل گران توان زد سعیدا غزلیات شماره ۲۷۸ - مروت های گردون جور و احسانش ستم باشد سعیدا غزلیات شماره ۲۷۹ - مانند کوی جانان کوی دگر نباشد سعیدا غزلیات شماره ۲۸۳ - سیلی که در این راه گذر داشته باشد