اخلاق

قاسم انوار غزلیات شماره ۲۲۵ - دریغ باشد ازین چار سوی کون و فساد قاسم انوار غزلیات شماره ۲۴۰ - آن خواجه سر بشر ندارد قاسم انوار غزلیات شماره ۲۵۶ - هر کرا در دل و جان عشق و تولا باشد قاسم انوار غزلیات شماره ۲۶۸ - بپیش درد من درمان چه باشد؟ قاسم انوار غزلیات شماره ۲۷۵ - روی هرکس که باندازه مرآت آمد قاسم انوار غزلیات شماره ۳۰۹ - بیمن دولت محبوب عاقبت محمود قاسم انوار غزلیات شماره ۳۲۲ - کسی که شیوه حکمت گرفت گوی ربود قاسم انوار غزلیات شماره ۳۳۶ - تعینات جهان در میان بیم و امید قاسم انوار غزلیات شماره ۳۴۱ - «یحبهم » ز چه رو گشت آن مراد مرید؟ قاسم انوار غزلیات شماره ۳۵۳ - صفیر مرغ جان اسرار گوید قاسم انوار غزلیات شماره ۳۵۵ - در پس آیینه چیست باز نمایید قاسم انوار غزلیات شماره ۳۶۴ - بیا، بیا، که غریبیم و عاشقیم و نزار قاسم انوار غزلیات شماره ۳۶۵ - جام جمست این دل بیچاره، گوش دار قاسم انوار غزلیات شماره ۳۶۷ - درد سری میدهد زحمت رنج خمار قاسم انوار غزلیات شماره ۳۸۲ - اگرچه خسرو عالم شوی و گر فغفور قاسم انوار غزلیات شماره ۳۸۴ - در کهن دیر زمان جمله فریبست و غرور قاسم انوار غزلیات شماره ۳۸۵ - کار بی همکار سخت و راه بی همراه دور قاسم انوار غزلیات شماره ۳۹۸ - تو شمع مجلسی در بزم جان باش قاسم انوار غزلیات شماره ۴۰۰ - خواجه مستست، ببین در سر و در دستارش قاسم انوار غزلیات شماره ۴۰۱ - بر کنار طاس گردون زد هلال انگشت دوش