اخلاق

قاسم انوار غزلیات شماره ۴۲۳ - خوش وقت من، که آینه کردار روشنم قاسم انوار غزلیات شماره ۴۲۸ - یک جام بجانی دهد آن ساقی خودکام قاسم انوار غزلیات شماره ۴۹۸ - آن ماه مسافر سفری کرد ز کرمان قاسم انوار غزلیات شماره ۵۱۷ - ز خوبان عربده خوش باشد، ای جان قاسم انوار غزلیات شماره ۵۳۵ - «حصل ما فی الصدور» لذت جان یافتن قاسم انوار غزلیات شماره ۵۳۹ - خواهی به جهان شوری، بنیاد قیامت کن قاسم انوار غزلیات شماره ۵۵۰ - الا! ای نفس، خودکامی و خودبین قاسم انوار غزلیات شماره ۵۵۵ - «حمدلله » گفت رب العالمین قاسم انوار غزلیات شماره ۵۶۰ - ای دل و جانت بهواها گرو قاسم انوار غزلیات شماره ۵۶۱ - باده کهنه گیر و شیشه نو قاسم انوار غزلیات شماره ۵۷۲ - «کان الله » گفت و «کان الله له » قاسم انوار غزلیات شماره ۵۷۵ - پیش از بنای مدرسه و رسم خانقاه قاسم انوار غزلیات شماره ۵۹۸ - همه لذت، همه شهوت، همگی رد شده ای قاسم انوار غزلیات شماره ۶۰۵ - با یاد خدا باش، بهر جای که هستی قاسم انوار غزلیات شماره ۶۰۷ - چه ذوق نیستی یابی؟ که هستی قاسم انوار غزلیات شماره ۶۲۱ - روی دل را بسوی جان داری قاسم انوار غزلیات شماره ۶۲۶ - میسرت نشود عاشقی و مستوری قاسم انوار غزلیات شماره ۶۲۹ - اگر ز مصر جهانی و گر ز تبریزی قاسم انوار غزلیات شماره ۶۳۴ - زمانی یار شو، گر یار باشی قاسم انوار غزلیات شماره ۶۳۹ - زنهار! درین کوی بغفلت نخرامی