اخلاق

واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۵۹ - ای که زینت طلبی جسم ترا لاغر کرد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۶۷ - میان عشق و ننگ و نام، الفت در نمیگیرد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۶۸ - بدرویشان فسون جاه و دولت در نمیگیرد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۷۴ - دشمن چو ریزشی دید، زو شور و شر نخیزد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۷۶ - مرد از راه شکست خود بعزت میرسد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۷۸ - به جبهه چین ز غم روزیت خطا باشد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۷۹ - ز بی برگان دل روشن ضمیران باصفا باشد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۸۰ - ز دستبرد حوادث گرت خبر باشد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۸۲ - نه جوهر کسب ملک و مال اسباب جهان باشد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۸۳ - پردگی نیست عطا، گر همه پنهان باشد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۸۷ - بریدن از جهان، سرمایه ارزندگی باشد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۰۰ - مرا از نعمت دیدار، دل سیری نمیداند واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۰۵ - تن بمحنت ده، اگر خواهی که گردی سربلند واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۰۶ - با همه زشتی، بدام عشق خویشی پای بند واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۰۷ - می پرستان چهره ها از تاب می افروختند واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۰۸ - اهل دنیا، بسکه در دل حسرت زر داشتند واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۱۱ - این حریفان که گهی زاهد و گه اوباشند واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۱۲ - فرداست اینکه زمره شاهنشهان کشند واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۱۳ - یاران ز خودستایی، پیوسته در خروشند واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۱۸ - تند خویی مرد را بیقدر در عالم کند