اخلاق

واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۲۲ - هست سالک با خدا، گر کار دنیا میکند واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۲۴ - فارغ از خود هر که میگردد، فراغت میکند واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۲۶ - امروز کس کجا ز سخن یاد میکند؟ واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۲۸ - میشود جان تازه، چون دوری ازین تن میکند واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۳۴ - گردید حرص افزون، آن را که مال افزود واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۴۰ - کی دلت خوشحال با اندیشه دنیا شود؟! واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۴۱ - تا نسازی با جفا، کی مشکلت آسان شود؟ واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۴۲ - قد چون خمید، جمله حواست زبون شود واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۴۴ - بدگهر، نیک بدینار و بدرهم نشود واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۴۶ - چون بلند افتاد همت، تخت عزت میشود واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۴۷ - از ضعیفی، ناله ام حاجت رواتر میشود واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۴۸ - گر چنین بر ما کمان ناز پرکش میشود واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۴۹ - ریخت چون دندان، مدار جسم مشکل میشود واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۵۱ - با صبوری کارهای مشکل آسان میشود واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۵۲ - ای که پرچین جبهه ات، از حرف مردن میشود واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۵۵ - از چشم تنگ مردم، چشمم عصا نخواهد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۵۹ - ز خوی تند، همان تندخو بجان آید واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۶۳ - دوستان، مژده که ماه رمضان میآید واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۶۴ - فریب عام، از هر رند بازاری نمی آید واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۶۷ - هرگز بجهان کار کجان راست نیاید