ادبیات معنوی

شمس مغربی غزلیات شماره ۹۸ - اندر آمد زور خلوت ما یار سحر شمس مغربی غزلیات شماره ۱۱۴ - ما جام جهان نمای ذاتیم شمس مغربی غزلیات شماره ۱۴۷ - ای همه صفات من آینه صفات تو شمس مغربی غزلیات شماره ۱۵۲ - بیا دلا به کجا خورده شراب بگو شمس مغربی غزلیات شماره ۱۵۷ - ای در پس هر لباس و پرده شمس مغربی غزلیات شماره ۱۷۰ - چو نیست چشم دلت تا جمال او بینی شمس مغربی غزلیات شماره ۱۸۳ - صنما چرا نقاب از رخ خود نمیگشائی نیر تبریزی غزلیات شماره ۱۴۱ - شبی پرسیدم از خلوت نشینی نیر تبریزی لآلی منظومه بخش ۵۵ - در توسل بحضرت امام ثامن الائمه قصاب کاشانی غزلیات شماره ۱۱ - می‌رساند از ره ظلمت به منزل مور را غروی اصفهانی مدایح و مراثی سید الشهداء علیه السلام شمارهٔ ۹ - فی رثاء سید الشهداء سلام الله علیه غروی اصفهانی مدایح الحجة عجل الله فرجه شمارهٔ ۱ - فی ولادة الحجة عجل الله فرجه حسین خوارزمی غزلیات، قصاید و قطعات شماره ۶۵ - چو عاشقان حرم کعبه لقا جویند حسین خوارزمی غزلیات، قصاید و قطعات شماره ۱۰۲ - عاشقان چون با خیال یار خود پرداختند حسین خوارزمی غزلیات، قصاید و قطعات شماره ۲۱۹ - ای همچو جان سوی بدن ناگه بر ما آمده سلطان ولد ولدنامه بخش ۳۶ - در بیان آنکه اگر چه مولانا قدسنا الله بسره العزیز شمس الدین تبریزی را عظم الله ذکره بصورت در دمشق نیافت بمعنی در خود یافت زیرا آن حال که شمس الدین را بود حضرتش را همان حاصل شد سلطان ولد ولدنامه بخش ۵۷ - در بیان آنکه بی جهدی و عملی در حضور شیخ کار مرید گزارده میشود و بمقصود میرسد چنانکه یکی در کشتی فارغ خفته باشد ناگهان سر بولایتی میزند که اگر بخشگی رفتی ماهها بآنجا نرسیدی و دربیان آنکه شیخ صلاح الدین عظم اللّه ذکره ولد را فرمود که بجز از من شیخی را نظر مکن که شیخ راستین منم که صحبت شیخان دیگر زیان مند است زیرا نظر ما آفتاب است و مرید سنگ لابد که سنگ قابل در نظر آفتاب لعل شود و نظر ایشان سایه است چون سنگ قابل از نظر آفتاب در سایه رود لعل نشود. سلطان ولد ولدنامه بخش ۶۰ - در بیان موعظه و معرفت گفتن ولد در خدمت شیخ صلاح الدین عظم الله ذکره و فرمودن او که خواهم که تو نمانی تا از تو موعظه و معرفت من گویم که در عالم وحدت دوی نمیگنجد و مثل آوردن سلطان ولد ولدنامه بخش ۷۳ - در بیان آنکه اولیا را یک مقام است که اگر آن را بخلق پیدا کنند خلق را هستی نماند و همه عالم نیست شوند چنانکه از آفتاب قیامت جمادات آسمان و زمین و صور چون یخ و برف بگدازند و یک آب شوند. سلطان ولد ولدنامه بخش ۸۲ - در بیان آنکه قطب پادشاه اولیاست. دولت اولیا و کار و کیای ایشان اگرچه عظمت عظیم دارد اما پیش عظمت قطب اندک است و بیمقدار. آن عظمتهای ایشان در او اثر نکند و از آن گرم نشود، زیرا عظمت او صد هزار چندان است و در تقریر این خبر که اولیائی تحت قبابی لایعرفهم غیری.