انتقاد اجتماعی

میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۶۳ - ای مغبچه کو ره خرابات میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۶۴ - از هیچ دری حاجت درویش روا نیست میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۸۰ - این خانه که پیوسته در او جوش و خروش است میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۰۱ - قدم بگذار و از ما بگذر ای شیخ میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۰۲ - روز بحث از رساله دارد شیخ میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۰۳ - بکوی میفروشم بار دادند میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۱۱ - تا می بکیش زاهد و مفتی حرام شد میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۱۲ - شیخناشب تا سحر مست و خراب از باده بود میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۲۲ - رفته سه سال تا مه خرداد میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۳۵ - شیخنا خیزو برون آی ز خود گامی چند میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۴۱ - می زدن در بزم نادانان ز نادانی بود میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۴۲ - شیخ و زاهد گر مرا مردود و کافر گفته اند میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۴۷ - این پایه که عقل و هنرش نام نهادند میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۸۷ - الا تا کی حدیث از عمر و عمار میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۹۷ - خروس صبح زد سبوح و قدوس میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۱۳ - چند از این ترهات بیحاصل میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۱۵ - هر چه در قرآن خدا فرموده از خمرو عسل میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۲۱ - امشب بدر پیر مغان ولوله داریم میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۲۳ - بخاطر از کسی باری ندارم میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۳۷ - گر تو می در خواب خوردی، ما به بیداری زنیم