انتقاد اجتماعی

صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۳۷ - ازان از سیر صحرا خاطرم خشنود می گردد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۶۳ - زانفاس گرامی آنچه صرف آه می گردد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۶۴ - به احسان خانه از سیل حوادث رسته می گردد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۹۰۱ - زمژگان که ناخن در فضای سینه می بارد؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۹۰۵ - توانگر در دل از سامان خود آزارها دارد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۹۱۹ - ز گلهای چمن هر کس وفاداری طمع دارد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۹۳۵ - سر شوریده من هر نفس صد آرزو دارد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۹۵۵ - دل بیمار من ناز مداوا برنمی دارد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۹۸۳ - به ابرام آن که از دنیاپرستان کام می گیرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۹۹۴ - به خلوت هر که رخت از حلقه جمعیت اندازد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۰۹۰ - مرا پیغام لطفی از زبان خامه بس باشد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۰۹۳ - خوشا دردی که از چشم بداندیشان نهان باشد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۷۷ - کسی کز عقل وحشی شد چون مجنون بد نمی بیند صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۸۱ - تو از نام بلند ای نوجوان بردار کام خود صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۲۸۵ - اشک دریادل ما گرد جهان می گردد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۲۲ - ذره ام چشم به خورشید لقایی دارد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۷۴ - زاهد خشک ز میخانه چه لذت گیرد؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۷۸ - کیست دست من آزاده ز یاران گیرد؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۸۳ - قطره آن کس که پی آب به ظلمت می زد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۹۴ - سینه را تیره هوا و هوسی می سازد