انتقاد اجتماعی

صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۴۶۸ - حیف کز آیینه رویان پاکدامانی نماند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۴۸۱ - گوشه گیرانی که رو در خلوت دل کرده اند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۴۸۶ - شوخ چشمان درد بیش و کم به دل افزوده اند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۴۹۴ - خانه آرایان ز تعمیر درون غافل شدند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۲۵ - آسمان از برق آهم دست و پا را گم کند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۳۴ - بوی پیراهن زلیخا را کجا روشن کند؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۴۹ - مست ناز من زساغر تا لبی تر می کند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۶۵ - خط غزال چشم را آهوی مشکین می کند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۸۵ - نور شمع طور کی گردد زهر محفل بلند؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۸۸ - خام دستانی که پشت پا به دنیا می زنند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۰۵ - کی به ارباب تجرد مال دنیا می دهند؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۰۶ - گر چنین خوبان صلای جام الفت می دهند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۰۸ - منکران چون دیده شرم و حیا بر هم نهند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۱۳ - آسمان تا بود، با ما بر سر بیداد بود صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۳۲ - شب که سرو قامت او شمع این کاشانه بود صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۳۴ - روح را در تنگنای جسم کی شادی بود؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۹۲ - زر و بال منعمان روز قیامت می شود صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۸۹ - غنی فیض از دل شب چون فقیران در نمی یابد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۹۳ - دل از امید وصلش هر زمان در پیچ و تاب افتد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۰۸ - دل آزاده از طول امل بسیار می پیچد