شماره ۱۱۵ - مشکل که برم من جان، آسان چو تو بردی دل؛
شماره ۱۲۵ - شد عمر و، ز ایام دل شاد ندیدم؛
شماره ۱۲۶ - نیم غمگین، ولی خود را غمین از بهر آن دارم؛
شماره ۱۳۶ - آمد از راه و نشد فرصت دیدن چکنم؟!
شماره ۱۴۲ - دوسه روز شد که پیدا نه ای، از کجات جویم؟!
شماره ۱۴۴ - گرش این جفاست امسال، همان بیار گویم
شماره ۱۵۲ - شد از مرگ برادر، دل خراب و سینه ریش از من؛
شماره ۱۷۰ - بر سر ره نشسته ام، قاصد کوی یار کو؟!
شماره ۱۸۲ - ای باد بامدادی، میآیی از چه وادی؟!
شماره ۱۸۶ - چو دل ز دردم، چو جان ز داغم، فگار کردی چرا ز یاری
شماره ۱۸۷ - نمی پرسی ز غمناکان، دلت شاد است پنداری؟!
شماره ۱۸۹ - فغان که عمر سرآمد در انتظار کسی
شماره ۱۹۲ - بیچاره بلبلی، که نبیند رخ گلی
شماره ۲۰۷ - چند روزی شد، که از من بی سبب رنجیده ای
شمارهٔ ۱ - در زلزلهٔ کاشان فرماید
شمارهٔ ۲ - در مرثیهٔ برادر خود میگوید
شماره ۴ - امروز چو عارت آید از صحبت ما
شماره ۱۶ - حالم ز غم هجر، چه ناخوش حال است
شماره ۲۷ - خالی، که چو داغ لاله در سینه ی اوست
شماره ۳۹ - امشب، مهی از شهر بهامون میرفت