غزل ۷۴۱ - پنج درچه فایده چون هجر را شش تو کند
غزل ۹۷۱ - عشق تو مست و کف زنانم کرد
غزل ۱۲۵۵ - اندک اندک راه زد سیم و زرش
غزل ۱۴۹۸ - بیا، کز غیر تو بیزار گشتم
غزل ۱۵۸۶ - خویش را چون خار دیدم سوی گل بگریختم
غزل ۱۷۲۲ - بدار دست ز ریشم که بادهیی خوردم
غزل ۲۰۶۵ - باز درآمد ز راه، فتنه برانگیز من
غزل ۲۹۰۶ - گوید آن دلبر که چون هم دل شدی
غزل ۲۹۴۰ - چون زخمهٔ رجا را بر تار میکشانی
غزل ۲۹۴۳ - گرمی مجوی الا از سوزش درونی
بخش ۱۹۹ - تمثیل صابر شدن ممن چون بر شر و خیر بلا واقف شود
غزل ۲۱۷ - دل دست به کافری بر آورد
غزل ۴۸۰ - دی در صف اوباش زمانی بنشستم
غزل ۶۶۱ - ترسا بچهای ناگه چون دید عیان من
غزل ۳۹۵ - کودکی داشتم خراباتی
غزل ۱۶۹ - بازم غم بیهوده به همخانگی آمد
غزل ۵۸ - شوری ز دو عشق در سر ماست
شماره ۱۴۶ - غم شحنهٔ عشق است و بلا انگیزد
غزل ۲۵۲ - حسن بدکان نشست، عشق پدیدار شد
غزل ۳۹۵ - من شیدا چرا از عقل و دین یک باره برگشتم