غزل ۲۹۴ - آمد گه آن که بوی گلزار
غزل ۳۰۰ - یار آن بود که صبر کند بر جفای یار
غزل ۳۴۴ - ساقی بده آن شراب گلرنگ
غزل ۳۶۶ - گو خلق بدانند که من عاشق و مستم
غزل ۵۰۷ - گرم راحت رسانی ور گزایی
در محبت روحانی
حکایت - شکر لب جوانی نی آموختی
حکایت در معنی سفاهت نااهلان
حکایت در معنی تواضع و نیازمندی
حکایت - چه خوش گفت شاگرد منسوج باف
حکایت درویش صاحب نظر و بقراط حکیم
غزل ۳۳ - ره به خرابات برد، عابد پرهیزگار
غزل ۳۴ - گناه کردن پنهان به از عبادت فاش
غزل ۴۳ - در میان صومعه سالوس پر دعوی منم
غزل ۴۵ - ما امید از طاعت و چشم از ثواب افکندهایم
غزل ۵۰ - برخیز تا به عهد امانت وفا کنیم
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۰ - نصیحت
غزل ۷ - بار دگر شور آورید این پیر درد آشام را
غزل ۸ - چون شدستی ز من جدا صنما
غزل ۳۲ - عاشقی و بی نوایی کار ماست