تصوف

سلمان ساوجی غزلیات غزل ۱۴ - محتسب گوید: که بشکن، ساغر و پیمانه را سلمان ساوجی غزلیات غزل ۴۳ - تا بر نخیزی، از سر دنیا و هر چه هست سلمان ساوجی غزلیات غزل ۹۱ - اگر غمی است مرا بر دل، از غمش غم نیست سلمان ساوجی غزلیات غزل ۹۶ - هر که چون سروم، گل اندامی نداشت سلمان ساوجی غزلیات غزل ۱۰۲ - هر که با، عشق آشنا شد، زحمت جان، بر نتافت سلمان ساوجی غزلیات غزل ۱۴۴ - گرچه در عهد تو عاشق به جفا می‌میرد سلمان ساوجی غزلیات غزل ۱۹۶ - آنها که مقیمان خرابات مغانند سلمان ساوجی غزلیات غزل ۲۰۰ - خیال زلف تو چشمم به خواب می‌بیند سلمان ساوجی غزلیات غزل ۲۲۶ - از توبه ریایی، کاری نمی‌گشاید سلمان ساوجی غزلیات غزل ۲۳۸ - زحمت ما می‌دهی، زاهد تو را با ما چه کار سلمان ساوجی غزلیات غزل ۲۳۹ - سالک راه تو را با مالک رضوان چه کار؟ سلمان ساوجی غزلیات غزل ۲۴۲ - می‌برد سودای چشم مستش از راهم دگر سلمان ساوجی غزلیات غزل ۲۵۸ - نعره زنان آمدم بر در میخانه دوش سلمان ساوجی غزلیات غزل ۲۸۶ - عزم آن دارم که با پیمانه پیمانی کنم سلمان ساوجی غزلیات غزل ۲۹۴ - بیم آن است که در صومعه دیوانه شوم سلمان ساوجی غزلیات غزل ۲۹۶ - سؤالی می‌کنم، چیزی نه بیش از پیش می‌خواهم سلمان ساوجی غزلیات غزل ۲۹۸ - ما به دور باده در کوی مغان آسوده‌ایم سلمان ساوجی غزلیات غزل ۳۰۷ - من هشیار با مستان ندارم روی بنشستن سلمان ساوجی غزلیات غزل ۳۱۳ - یار ما رندست و با او یار می‌باید شدن سلمان ساوجی غزلیات غزل ۳۱۶ - مفتاح فتوح از در میخانه طلب کن