تنهایی

صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۳۱۵ - از سواد شهر وحشت می کند دیوانه ام صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۳۱۶ - مومنی را می کند آزاد از قید فرنگ صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۳۱۷ - نیست از عزلت غباری بر دل دیوانه ام صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۳۲۷ - از فروغ حسن گل درآشیان می سوختم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۳۲۸ - از هوای تر بر افروزد چراغ عشرتم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۳۴۷ - گر زخود بیرون کسی فریادرسی می داشتم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۳۴۸ - گر در اقلیم رضا کاشانه ای می داشتم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۳۶۲ - رفت آن عهدی که من بی یار ساغر می زدم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۳۸۲ - رخت ازین دنیای پر وحشت به یک سومی کشم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۴۴۵ - ما به روی تلخ صلح از اهل عالم کرده ایم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۴۵۴ - لطف کن مطرب رهی سر کن که بر جا مانده ایم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۴۷۰ - گرد باد دامن صحرای بی سامانیم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۵۰۸ - ز گفت و گو سبک چون موج طوفان دیده می گردم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۵۲۵ - دل پر رخنه ای چون سبحه از صدر رهگذر دارم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۵۴۳ - اگر چه چون دعا از دست خود یک کف زمین دارم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۵۵۹ - همان بیگانه ام با خلق هر چند آشنا باشم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۵۶۰ - اگر با ماه کنعان در ته یک پیرهن باشم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۵۶۱ - چنان برد اختیار از دست آن سرو قباپوشم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۵۶۵ - دو عالم شد ز یاد آن سمن سیما فراموشم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۵۷۱ - نه امروز ست سودای جنون را ریشه درجانم