شماره ۶۷۲ - شمع است مرا حجت این حرف که بی جرم
شماره ۷۱۷ - چون ز تنهایی غربت برهانم خود را؟
شماره ۷۴۵ - جوان مردم، ولیکن نه زنی دارم نه فرزندی
شماره ۲ - پایی به دیدن من غمناک برنداشت
شماره ۱۱ - ز بس گرد خموشی بی تو در کاشانه می پیچد
شماره ۷۳ - رفت صد عید و نسیمی یاد باغ ما نکرد
شماره ۹۱ - رفتند همدمان و مرا دل فگار ماند
شماره ۱۴۴ - جوش ذوقم خوشنشین کشور میخانهام
شماره ۱۸۶ - در خلوت غم چند گهی خام نشستیم
شماره ۶ - از زهر بلا پرست پیمانه ما
شماره ۱۲۲ - در دیده ز اشک نوبهاری دارم
شماره ۱۶۵ - ای غم که مسافر جهان پیمایی
شماره ۱۸ - باز هر شب دل به تنگ از ناله زار خودست
شماره ۲۳ - امشب این دل سوز عشقش بر سر جان کرده بود
شماره ۴۳ - جز غم که ندیم دل سودائی ماست
شماره ۱۶۹ - یکچند به کنج خلوتم جا دادند
شماره ۳۶ - از آنکه بجز توأم پناهی نبود
بخش ۲ - در صفت عاشق شدن جوانی
شمارهٔ ۹۹ - درد اشتیاق
شمارهٔ ۱۰۱ - آتش فراق