تنهایی

طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۱۶ - ما ز پا افتادگان را خواب غفلت برده است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۳۱ - ناله ها در بحر و بر دارد غریب طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۴۷ - هر دل که ازان نگار خالی ست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۲۸ - ماندم از بس که به غربت، وطن از یادم رفت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۳۳ - چون نقش قدم، غیر زمین، بستر ما نیست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۷۴ - گفتی که نعش ما را، کس پیش و پس نباشد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۸۸ - امشب ز نغمه سنجان، دمساز ما کسی نیست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۲۸ - همنشین بی نفاق از بس درین محفل کم است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۷۲ - به امیدی که چو طفل نگهم بازآیی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۹۷ - پای تا سر چون جرس گوشم، ولی زین کاروان طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۳۲ - مادر ایام بی مهر است و من نازک مزاج طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۵۹ - به سودای محبت، عقل ورزیدن نمی دانم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۶۲ - همچو نرگس در چمن گر میگسار افتاده ام طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۶۳ - غم و اندوه که پیمانه ده داغ دلند طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۶۴ - هرگز نمی گیرد کسی جز درد، بازوی مرا طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۶۵ - قبای عافیت در بر ندارم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۶۶ - سایه ام از تیره روزی، لیک در ایوان چرخ طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۰۸ - جان من رفتی، چه سان خواهم ز هجران زیستن طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۲۹ - در مدرسه عشق، به نادانی من کو؟ طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۳۵ - رام کسی نیست یار، کس چه بگوید به او