شمارهٔ ۷۶ - آشنایی
شمارهٔ ۸۴ - درد غربت
شماره ۵۲ - نِما شونِهْ سَرْ ویشهْ بَئییهْ خاموشْ
شماره ۵۵ - مِهْ تِکْ دَکِتِهْ اَمْشُو دَئیره وارِشْ
شماره ۸۳ - بییَمِّهْ تنه باغِ گِلْرِهْ بَچینمْ
شماره ۱۱۲ - قافْ، قَندهْ تنه لُو به هدیه دپاتنْ
شماره ۱۶۷ - ونهْ سر جُور بُورمْ، مرْ حال دَنیهْ
شماره ۱۸۱ - ویهار درآمو، تی تی (شکوفه) بدیمه داره
شماره ۲۴۷ - امیر گنه: بَسُوتمهْ چه سُوته دٰارهْ
شماره ۲۶۷ - یک وَلْگِ گل، گو به باغِ تهْ نَوویی
شماره ۸ - بِهْ سِرْخِهْ گِلِ سَرْ بِهِشْتی سُوسَنْ پٰا
شماره ۲۷ - سِهْ چِی بِهْ دَنی کِهْ دِلْ دَرْ آوَرِهْ دَرْدْ
شماره ۳۸ - شَ اْللّهْ دل بَسُوجی تُو به هیمهیِ نار
شماره ۷۵ - مه دوستْ که سرهْ مجنّهْ کنّه هزارْغَنْگْ
شماره ۹۱ - منْ سُوته چَچیرِه چنِّ زنی به تارِمْ؟
شماره ۹۴ - گِتی که تنه یارْمِهْ همیشکْ ته بُومْ
شماره ۱۰۳ - کٰاشکی نهشْت بومْ شه پا این کُهنه دیرْ من
شماره ۱۱۱ - این شهرْ من غریبْمِه، تو غریبه سَوجنْ
شماره ۱۱۳ - استادْ بنهْ روزْ که من تَنْ ره گلْ گیتنْ
شماره ۱۱۷ - من دوّمه که عشق، خطّ جفا کشیین