شماره ۸۸۷ - دلا، به جبهه، در دوست را نشان چه دهی؟
شمارهٔ ۵۱ - تغزّل
شماره ۷ - سرمایه دهر، خاک بیزی ست،که هست
شماره ۳۳ - ساقی، قدحی که دور گلزار گذشت
شماره ۲۱۵ - گر قدر به روستا نمی دارندم
شماره ۲۱۶ - تا کی گل عیش در چمنها جویم؟
شماره ۸۹ - چه شد مهر جهان آرای من، آن گرم جوشیها
شماره ۳۱۱ - تا شانه خشک دستم، بی زلف یار مانده
شماره ۳۱۵ - به بالینم نشستی، قد به ناز افراشتی رفتی
شماره ۱۲۱ - ز چشم مست ساقی من خرابم
شماره ۵۵ - مرغی شکسته درخور تبر ستم نبود
شماره ۱۲۲ - بگذار تا بماند چشمم برهگذاران
شماره ۹ - روئی که عرق چو ژاله می روید از او
شماره ۹۸ - چون در صفت آن لب شکر شکن آیم
شماره ۱۰۲ - به عشق آن میان شد مدتی با من سمر بندم
شماره ۵۰ - عمرم همه در آرزوی روی تو بگذشت
شماره ۶۵ - گل رنگ نگار ما ندارد
شماره ۱۸۱ - در آرزوی وصالت اگرچه با غم و دردم
شماره ۱۰۶ - هر دم از شوق تو چشم اشگبارم گل کند
شماره ۱۰۸ - برافکندی ز رخ تا پرده ظلمت از جهان گم شد