شماره ۴۶۳ - روزی که دلم شدی بخوبان مایل
شمارهٔ ۱۴۶ - وفا
شمارهٔ ۷۵ - مزیّن به اسم مبارک نبی و وصیّ صلی الله علیه و آله و سلم
شماره ۲۳ - زهی نگاه تو سرگرم مردم آزاری
شماره ۲۵ - نه هوای باغ سازد نه کنار کشت ما را
شماره ۵۲ - دلا تا کی هوای گشت باغ و می شود ما را
شماره ۶۶ - گل خود روی مرا بوی بنی آدم نیست
شماره ۹۲ - صد شعله ی آه از دل هر گوشه نشین خاست
شماره ۱۷۹ - چشمم ز گرد آن کف پا یاد می کند
شماره ۲۴۶ - گل آمد و بی یار نشستن که تواند
شماره ۲۵۸ - ما را گلی از باغ تو چیدن نگذارند
شماره ۲۶۰ - از توبه ی من دیر مغان بیت حزن شد
شماره ۲۹۴ - تا چند بافسون جهان بند توان بود
شماره ۴۳۱ - کی بود ای گل که تنگت در دل شیدا کشم
شماره ۴۳۴ - ساقی خرابم از طرب دوش چون کنم
شماره ۵۵۵ - چسان گویم که شب سر خوش کجا ایماه می رفتی
شماره ۴۲ - مردم دیده ی من حلقه ی موی تو چو دید
شمارهٔ ۲۴۷ - الخوف
شمارهٔ ۱۲۵ - طلب الآخرة
شماره ۱۰۳ - پایی نه که سوی وصل بشتابد دل