شماره ۳۳۳ - نپیماید کسی راه حرم، گر من ز پا افتم
شماره ۳۳۹ - در قیدم و گمان که گرفتار نیستم
شماره ۳۴۸ - شود هر موی بر تن شعله، گر پاس فغان دارم
شماره ۳۵۴ - داغ سودایم، به سوی سینهریشان میروم
شماره ۳۷۷ - کرده تا عشق تو چون نقش قدم پامالم
شماره ۳۸۳ - تا آفرین شست تو گوید زبان زخم
شماره ۳۸۵ - ما جهان را رخ ز آب چشم گریان شستهایم
شماره ۳۸۹ - دلی از قید آسایش چو عشق آزاد میخواهم
شماره ۳۹۱ - زبان گداختم و راز عشق سر کردم
شماره ۳۹۲ - چو درد عشق تو کرد آشنای خویشتنم
شماره ۳۹۸ - نهال دوستی را ریشه در خون پرورش دادم
شماره ۴۱۵ - در کوه و دشت، پهن شود تا نشان من
شماره ۴۴۳ - گر چو شمع آتش برآید از گریبان کسی
شماره ۴۴۴ - نخیزد از دل مرغان باغ، افغانی
شماره ۴۴۵ - تا چند از پی دل شیدا رود کسی
شماره ۱۱ - بی غم چه گویمت که دلم چون در آتش است
شماره ۱۳ - منم که خون جگر، لالهزار باغ من است
شماره ۳۷ - چه حسرتها خورند ارباب عشرت بر سراپایم
شماره ۲ - گر دل نشود ز درد جانکاه جدا
شماره ۸۸ - نیشی که خورد بر دل مجروح کجاست