رنج

قدسی مشهدی غزلیات شماره ۱۴۱ - دستم ز جام عکس می لاله‌گون گرفت قدسی مشهدی غزلیات شماره ۱۴۵ - لب عاشق به حرف شکوه بیداد نگشاید قدسی مشهدی غزلیات شماره ۱۴۸ - هر لحظه نظر بر دگری دوخته دارد قدسی مشهدی غزلیات شماره ۱۵۵ - باز از مرغان دلم حرف سمندر می‌زند قدسی مشهدی غزلیات شماره ۱۶۵ - مرا عشق تو گاهی پرورد دل، گاه جان سوزد قدسی مشهدی غزلیات شماره ۱۶۹ - شمع وصلت هرکه را شب خانه روشن می‌کند قدسی مشهدی غزلیات شماره ۱۹۱ - موسم گل چون حریفان جای در بستان کنند قدسی مشهدی غزلیات شماره ۱۹۴ - از خمار زخم دل تا چند درد سر کشد قدسی مشهدی غزلیات شماره ۱۹۹ - ز آب چشم من هر قطره طوفان دگر باشد قدسی مشهدی غزلیات شماره ۲۰۰ - میرم ار خوی ستمکاری ز سر بیرون کند قدسی مشهدی غزلیات شماره ۲۰۲ - گفتم از عشقت کشم دامن گریبان‌گیر شد قدسی مشهدی غزلیات شماره ۲۴۵ - مبادا کام جان از عیش، تا کام از الم گیرد قدسی مشهدی غزلیات شماره ۲۵۳ - در طرب ز ازل بر من حزین بستند قدسی مشهدی غزلیات شماره ۲۷۱ - با من، غمت ز مهر، دویی در میان ندید قدسی مشهدی غزلیات شماره ۲۷۵ - عشاق چه جمعند؟ پریشان شده‌ای چند قدسی مشهدی غزلیات شماره ۲۹۶ - دزدم ز بس حدیث ترا از زبان خویش قدسی مشهدی غزلیات شماره ۲۹۹ - آغشته‌ام چو پنبه ز خوناب داغ خویش قدسی مشهدی غزلیات شماره ۳۰۰ - عشقم آتش زد به دل، در دیده مسکن کردمش قدسی مشهدی غزلیات شماره ۳۱۲ - عشق، هرکس را ز باغی کرده گل در دامنش قدسی مشهدی غزلیات شماره ۳۱۳ - سوزم همیشه از نفس آتشین خویش