شماره ۱۷۷ - تا عشق فکند در دلم تاب چو شمع
شماره ۱۸۹ - از کام دل است بس که عریان دستم
شماره ۲۱۱ - وبرانی عشق، باشد آباد شدن
شماره ۲۴۳ - ای درد، ز مرگ فکر درمان نکنی
شماره ۳۸ - دل بر سر تیر است، گشاییم کمین را
شماره ۹۵ - روزی که غمزه اش به من خسته جنگ داشت
شماره ۱۵۵ - خون من تیغ تو آندم که به خاک افشاند
شماره ۱۷۲ - آزاده، از حیات خود آزار می کشد
شماره ۲۰۲ - مکن کاری که حرفی از زبان من برون آید
شماره ۲۵۱ - فرش داغ، ار نشود بستر بیماری دل
شماره ۲۶۳ - خموشم چون قلم امّا، نوا در آستین دارم
شماره ۳۴۰ - تا کی از عشوه، فریب دل ناکام دهی
بخش ۶ - حکایت
بخش ۸ - حکایت
شماره ۴ - امشب خروس از نیمه شب بگرفته راه بام را
شماره ۲۱ - ما را به یک کرشمه ز اهل نیاز کرد
شماره ۳۷ - از کف ما عشق دامان شکیبایی کشید
شماره ۴۲ - مردم من و محبّت تو در دلم هنوز
شماره ۵۰ - برآنم که گر جامی آرم به چنگ
شماره ۵۵ - در بند هرچه در دو جهان هست نیستم