رنج

جلال عضد غزلیّات شماره ۱۰۳ - آن را که غمی باشد و گفتن نتواند جلال عضد غزلیّات شماره ۱۴۶ - باز می ناید دل ما از پریشانی هنوز جلال عضد غزلیّات شماره ۱۸۵ - به دستی دل، به دستی سنگ دارم جلال عضد غزلیّات شماره ۲۰۹ - به رخ خاک درت رُفتیم و رَفتیم جلال عضد قطعات شماره ۳ - بر معشوقم آمد رکن فصّاد قصاب کاشانی غزلیات شماره ۴۴ - عالمی را سوختی از جلوه ای رعنا بس است قصاب کاشانی غزلیات شماره ۴۸ - چرخ از آن روزی که سرگردانی خود دیده است قصاب کاشانی غزلیات شماره ۶۱ - می‌کنم طوفی نمی‌دانم که طوف کوی کیست قصاب کاشانی غزلیات شماره ۷۸ - باد رنجور آن تنی کز درد او بیمار نیست قصاب کاشانی غزلیات شماره ۸۳ - خوشه خرمن ما را دل صد چاک بس است قصاب کاشانی غزلیات شماره ۹۸ - کی تواند هر طبیبی چاره هجران کند قصاب کاشانی غزلیات شماره ۱۰۱ - به عشقی کرده‌ام در بحر مأوا تا چه پیش آید قصاب کاشانی غزلیات شماره ۱۰۳ - اسیران را زیانی از گرفتاری نمی‌باشد قصاب کاشانی غزلیات شماره ۱۰۶ - هر دم از شوق تو چشم اشگبارم گل کند قصاب کاشانی غزلیات شماره ۱۱۶ - نشستن با تو و بر خود نبالیدن ستم باشد قصاب کاشانی غزلیات شماره ۱۳۲ - عشق بی‌دردسر نمی‌باشد قصاب کاشانی غزلیات شماره ۱۳۵ - وصالت بی‌کسان را جمله کس باشد اگر باشد قصاب کاشانی غزلیات شماره ۱۴۱ - اسیران جای هم از خاک دامن‌گیر هم دارند قصاب کاشانی غزلیات شماره ۱۴۶ - ز من دل برده دلداری که از اهل وفا رنجد قصاب کاشانی غزلیات شماره ۱۴۷ - چون شامِ قدر بر همه مستور می‌شود