شماره ۸۱ - نی کشته زخم ناوک و شمشیرم
شماره ۱۱۱ - یارب تو کجایی که به ما زر ندهی
شمارهٔ ۷۱ - فقر شاعر
شماره ۷۸ - ای شمع بخیره چند بر خود خندی
شماره ۲ - مرا دردی است بی درمان که نی سر دارد و نی پا
شماره ۱۶ - تا شد حکیمم عشق او با درد شد الفت مرا
شماره ۲۳ - زمین شوره، ای جان، کی شناسد قدر باران را؟
شماره ۴۶ - جز لاله نیست چشم سیاهی به راه ما
شماره ۶۳ - دیوانه شدم باز جنون می کنم امشب
شماره ۸۵ - هر زمان بر سر پرشور هوای دگر است
شماره ۱۶۲ - صاحب نفسی را که اثر در نفسش نیست
شماره ۱۷۶ - از ره عیش و نشاط، ای چرخ گردیدن نداشت
شماره ۲۲۵ - در نظربازی من یار نهان می گردد
شماره ۲۳۷ - به هنگام دعا زاهد نظر بر آسمان دارد
شماره ۲۵۰ - ذکر تو هوش [و] فکر تو از خویش می برد
شماره ۲۶۹ - صدای خستگان جان و دل اندوهگین سوزد
شماره ۲۷۵ - رخ زرد عشقبازان چمن و بهار باشد
شماره ۲۸۳ - سیلی که در این راه گذر داشته باشد
شماره ۳۱۸ - خوبان نه ناز [بیهده] آغاز می کنند
شماره ۳۳۳ - ز عاشق، صبر، تسکین از دل دیوانه می خواهد