رنج

غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۲۵ - شادم که بر انکار من شیخ و برهمن گشته جمع غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۲۸ - هنگام بوسه بر لب جانان خورم دریغ غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۳۴ - مرد آن که در هجوم تمنا شود هلاک غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۵۲ - اگر بر خود نمی بالد ز غارت کردن هوشم غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۵۳ - بی پردگی محشر رسوایی خویشم غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۵۷ - می ربایم بوسه و عرض ندامت می کنم غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۵۹ - در هر انجام محبت طرح آغاز افگنم غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۶۳ - درد ناسازست و درمان نیز هم غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۶۶ - شبهای غم که چهره به خوناب شسته ایم غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۷۴ - بس که بپیچد به خویش جاده ز گمراهیم غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۷۶ - ها، پری شیوه غزالان و ز مردم رمشان غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۷۷ - چون شمع رود شب همه شب دود ز سرمان غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۸۳ - خیره کند مرد را مهر درم داشتن غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۹۲ - رشک سخنم چیست؟ نه شهد هوس ست این غالب دهلوی غزلیات شماره ۳۰۵ - بر دست و پای بند گرانی نهاده ای غالب دهلوی غزلیات شماره ۳۰۸ - کیستم دست به مشاطگی جان زده ای غالب دهلوی غزلیات شماره ۳۲۰ - نفس را بر در این خانه صد غوغاست پنداری غالب دهلوی غزلیات شماره ۳۲۶ - دل که ازمن مر ترا فرجام ننگ آرد همی غالب دهلوی غزلیات شماره ۳۲۹ - بدین خوبی خرد گوید که کام دل مخواه از وی غالب دهلوی غزلیات شماره ۳۳۴ - کافرم گر از تو باور باشدم غمخواریی