شماره ۵۲ - آن که بی پرده به صد داغ نمایانم سوخت
شماره ۶۰ - گر بار نیست سایه خود از بید بوده است
شماره ۶۷ - به خود رسیدنش از ناز بس که دشوارست
شماره ۷۶ - تا به سویم نظر لطف «جمس تامسن » است
شماره ۸۰ - ایمنیم از مرگ تا تیغت جراحت بار هست
شماره ۸۳ - هند را رند سخن پیشه گمنامی هست
شماره ۸۸ - گفتم به روزگار سخنور چو من بسی ست
شماره ۹۶ - منع ما از باده عرض احتسابی بیش نیست
شماره ۹۸ - چه فتنه ها که در اندازه گمان تو نیست
شماره ۱۱۷ - به بند پرسش حالم نمی توان افتاد
شماره ۱۱۹ - هر دم ز نشاطم دل آزاد بجنبد
شماره ۱۲۲ - آزادگی ست سازی اما صدا ندارد
شماره ۱۳۸ - صبح ست خوش بود قدحی بر شراب زد
شماره ۱۴۷ - هر ذره را فلک به زمین بوس می رسد
شماره ۱۵۲ - شوخی چشم حبیب فتنه ایام شد
شماره ۱۵۵ - ز گرمی نگهت خون دل به جوش آمد
شماره ۱۶۵ - پروا اگر از عربده دوش نکردند
شماره ۱۶۷ - شوقم ز پند بر در فریاد می زند
شماره ۱۶۸ - ننگ فرهادم به فرسنگ از وفا دور افگند
شماره ۱۹۷ - در گریه از بس نازکی رخ مانده بر خاکش نگر