شماره ۳۹ - پرکاویدم دل خودم را
شماره ۴۳ - عشق ساغر داده شوق تشنه دیدار مرا
شماره ۴۸ - گل گل شکفتی از می و افروختی مرا
شماره ۶۴ - مکن در کار گلشن جلوه های انتخابی را
شماره ۹۶ - از بسکه خورد نیش خموشی بیان ما
شماره ۹۷ - شیشه بر خاره به صد رنگ زدن پیشه ما
شماره ۱۴۲ - چنان زخوی تو هر کس به هر دیار گریخت
شماره ۱۵۶ - سوخت زندان خمارم سفر شیشه کجاست
شماره ۱۵۸ - یک حرف شکوه از لب خشنود برنخاست
شماره ۱۷۶ - حرف مجنون تو از گلبرگ تر نازکتر است
شماره ۱۸۷ - نکنی صید یقینی به گمانی که تو راست
شماره ۱۹۸ - دل اگر رفت گرفتار طلسم خاک است
شماره ۲۰۲ - به گلشنی دلم از دست باغبان تنگ است
شماره ۲۲۶ - هر دل که زعشق یارگرم است
شماره ۲۳۲ - چمن چمن گل آشفتگی به دامن ماست
شماره ۲۳۴ - دردی که رنگ چاره نداند دوای ماست
شماره ۲۵۳ - جمعیت جهان ز پریشانی من است
شماره ۳۵۸ - در تن بیمار لعل روح پرورد تو نیست
شماره ۳۶۹ - دلم با سوز پنهانی سری داشت
شماره ۳۷۵ - شوق روزی که پی چاک گریبان می گشت