رنج

میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۳ - ساعد آن سیمبر سوزد مرا میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۲۶ - دلا رسیده به جایی کمند ناله ما میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۴۸ - آنکه رشک بت چین است، این است میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۵۳ - وه که بر هر سر ره بی‌سر و پایی دگر است میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۷۳ - گلگون قبای من که بر ابرش برآمدست میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۰۸ - لبت در خنده با من، وز نگاهت جنگ می‌بارد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۱۰ - چون دیدی‌ام، نظر به زمین دوختن چه بود میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۱۳ - جفا کشی که ز بزم تو خوار برخیزد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۱۶ - آن نیست که دل به جا نشیند میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۱۹ - سرگران دوش گذشتن زمن زار چه بود میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۲۰ - دل به جان شب همه شب ز آه و فغانم دارد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۲۷ - بس که در دل کار، پیکان خدنگ یار کرد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۳۲ - بی‌رحم من از من سفر خویش نهان کرد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۳۴ - بعد عمری که دمی یار من زار شود میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۴۸ - جان به حسرت دادم و آزار دل بر جا بماند میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۶۵ - دمی عاشق ندید او را، وگر دید میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۸۴ - با هرکه ستم پیشه من در سخن آید میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۹۳ - صحرای دل ز آتش می شد حجاب سوز میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۹۹ - چنان رفتم من بی‌اعتبار از خاطر شادش میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۲۰۰ - ای خوش آن صید که آسوده ز جان دادن خویش