رنج

صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۱۱ - شهپر پروانه ما را جلا در آتش است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۲۶ - از بدن آزادی جانهای غافل مشکل است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۳۰ - خانه تن را به جان آباد کردن مشکل است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۳۳ - هرزه گو را خامش از تقریر کردن مشکل است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۴۰ - باده بی لعل لب دلبر کشیدن مشکل است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۴۱ - از خسیسان منت احسان کشیدن مشکل است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۴۴ - سینه ام از داغ رنگارنگ صحرای گل است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۵۷ - از عزیزان دیده پوشیده من روشن است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۵۹ - مرهم تیغ تغافل خون خود را خوردن است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۷۵ - دل چو کشتی، جان روشن عالم آب من است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۱۶ - عالمی را از عمارت پای در گل رفته است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۲۱ - خاکساری در بلندی ها رسا افتاده است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۳۲ - هر که عاشق نیست خون در پیکرش افسرده ست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۴۰ - نه همین سرگشته ما را دور گردون کرده است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۴۴ - کاو کاو منکران می آرد از چشمش برون صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۵۷ - آن که ما سرگشته اوییم در دل بوده است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۵۸ - تنگ خلقی شعله دوزخ سرشتی بوده است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۶۳ - دوستی های جهان با ریو و رنگ آلوده است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۷۳ - هر نظر بازی که آن لبهای خندان دیده است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۸۶ - بی اجابت آه مرغ آشیان گم کرده ای است