غزل ۱۴۵۷ - لاله رویی که ازو خار مرا در جگرست
غزل ۱۴۷۸ - عشق را از دل سودازده ما ننگ است
غزل ۱۴۸۷ - (جسم زاری است که با آه به هم پیچیده است
غزل ۱۵۰۲ - سیل درمانده کوتاهی دیوار من است
غزل ۱۵۰۳ - مانع مستی غفلت دل هشیار من است
غزل ۱۵۰۸ - تا جنون انجمن افروز دل خونین است
غزل ۱۵۲۷ - غنچه را چاک به دامن ز گریبان رفته است
غزل ۱۵۳۰ - آتش از خشکی مغزم به دماغ افتاده است
غزل ۱۵۳۹ - دل شب وصل تو از صبح مکدر شده است
غزل ۱۵۸۳ - خلوت آینه را طوطی غمازی هست
غزل ۱۵۸۴ - به بهشتی نتوان رفت که رضوانی هست
غزل ۱۵۹۷ - شادی هر که زیادست ز غم، کامل نیست
غزل ۱۶۰۰ - خون من نیست به تشریف شهادت قابل
غزل ۱۶۱۶ - بی لب ساغر می دیده خونپالا داشت
غزل ۱۶۲۶ - پشت آیینه بود پرده مستوری زشت
غزل ۱۶۲۷ - شب که بر انجمن آن شعله سیراب گذشت
غزل ۱۶۴۵ - که این نمک ز تبسم در آتشم انداخت؟
غزل ۱۶۴۷ - ز شرم در حرم وصل جان محرم سوخت
غزل ۱۶۷۵ - درین دو هفته که زاینده رود سرشارست
غزل ۱۷۰۳ - حضور سوخته عشق در دل تنگ است