زندگی

صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۰۴۵ - زخمی که ره به لذت ناسور می برد صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۰۵۴ - راهی که مرغ عقل به یک سال می پرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۰۵۵ - از چشم ودل کی آن گل سیراب بگذرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۰۶۳ - خرم کسی که قصر اقامت بنا نکرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۰۶۸ - کی غم مرا ز دل می احمر برآورد صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۰۷۰ - تنها ز باغ خود چمن آرا ثمر خورد صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۰۷۳ - حرف درشت بردل بی کینه می خورد صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۱۰۱ - تا چهره تو از می گلرنگ آل شد صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۱۰۶ - پیری که بار عشق به دوش رضاکشد صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۱۰۹ - کلفت ز چرخ دیده بیدار می کشد صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۱۲۳ - از همت بلند اثر در جهان نماند صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۱۷۰ - تا سالکان به آبله پایی نمی رسند صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۱۷۳ - وقت است نوبهار در عیش وا کند صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۱۷۵ - آنجا که شوق دست حمایت بدر کند صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۲۱۱ - مهر لب مرا می منصور نشکند صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۲۱۲ - از پختگی است گر نشد آواز ما بلند صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۲۲۱ - مردان به آب تیغ شهادت وضو کنند صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۲۲۵ - مستان که رو در آینه جام می کنند صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۲۳۰ - آمد بهار وخلق به گلزار می روند صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۲۳۳ - توفیق درد وداغ به هر دل نمی دهند