زندگی

قصاب کاشانی غزلیات شماره ۱۵۳ - به چشم عبرت اوضاع جهان گر، دیدنی دارد قصاب کاشانی غزلیات شماره ۱۹۶ - دل به دهر حیله‌گر دادم، غلط کردم غلط قصاب کاشانی غزلیات شماره ۲۰۱ - مرا که هست ز هر باب کردگار حفیظ قصاب کاشانی غزلیات شماره ۲۲۱ - دهری که از او کام روا نیست چه حاصل قصاب کاشانی غزلیات شماره ۲۲۳ - برنمی‌آید به کار کس ثبات بی محل قصاب کاشانی غزلیات شماره ۲۳۱ - من آن نخلم که چون در موسم حاصل ثمر ریزم قصاب کاشانی غزلیات شماره ۲۳۵ - در عشق عاقبت به بلا مبتلا شدیم قصاب کاشانی غزلیات شماره ۲۹۰ - ز خود در عشق چون پروانه باید بی‌خبر گردی قصاب کاشانی غزلیات شماره ۲۹۱ - تا کی به بزم شوق غمت جا کند کسی قصاب کاشانی غزلیات شماره ۳۱۱ - بشنوی گر ز من غمزده پندی مردی قصاب کاشانی غزلیات شماره ۳۱۲ - در ره عشق اگر پیرو دردی مردی قصاب کاشانی غزلیات شماره ۳۱۳ - در زمان ما نمی‌بارد سحاب زندگی قصاب کاشانی ابیات پراکنده شماره ۶ - سخن خوب است ز اول خاطر کس را نرنجاند قصاب کاشانی ابیات پراکنده شماره ۱۲ - جلدی است روزگار سراسر حدیث غم حسین خوارزمی غزلیات، قصاید و قطعات شماره ۶۰ - بقای عمر در این خاکدان فانی نیست ملا مسیح پانی پتی رام و سیتا بخش ۱۶ - اندر احوال طفولیت رام سلطان ولد ولدنامه بخش ۶۸ - در بیان آنکه چون مولانا قدسنا اللّه یسره العزیز نقل فرمود چلبی حسام الدین بولد گفت که بجای والد خویش تو بنشین و شیخی کن تا من در خدمت ایستاده باشم. ولد قبول نکرد و گفت که مولانا نگذشته است، حاضر است المؤمنون لایموتون چنانکه در زمان مولانا خلیفه بودی بعد از او هم خلیفه باش. سلطان ولد ولدنامه بخش ۸۶ - در بیان آنکه حق تعالی دنیا را که ممات است حیات نمود بخلق و عقبی را که حیات است ممات نمود. و در تقریر آنکه الجوع طعام اللّه یحیی به ابدان الصدیقین. سلطان ولد ولدنامه بخش ۹۱ - در بیان آنکه لذت های دنیا مستعار است در حقیقت دنیا از خود لذت ندارد، زشت است و ناخوش بواسطۀ مزه خوش میشود همچون عجوزه‌ای که خودر ا بگلگونه و اسپیداج بیالاید و بواسطۀ ان تزیین خوب نماید پس خوبی مزه است که همه زشتها بوی خوش نمایند رضاقلی خان هدایت روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین بخش ۱۶۶ - همتی بلخی