شماره ۶۶ - گرچه سخت افتاده در دام طبیعت مرغ جانم
شماره ۲۸ - باما نتوان گفت چرا آمده ای
شماره ۱۲۳ - عمر این گردش ایام چه خواهد بودن
شماره ۱۱ - اگرم ز بی نیازی همه خوار و زار دارد
باب نهم: اندر ترتیب پیری و جوانی
شماره ۳۶ - آنکو دل خود به خار ننهاد
شماره ۱۷ - هر آن نفس که نه با دوست می زنی باد است
شماره ۵۱ - دوش در سودای او بر من به بیداری گذشت
شماره ۵۵ - رفت عمر و غم عشقش ز دل ریش نرفت
شماره ۸۸ - طاعت ما جز مَی مغانه نباشد
شماره ۱۲۴ - عاشق آن باشد که بر خود سخت و سست آسان نهد
شماره ۱۷۸ - باز از چمن غیب برآورد صبا دم
شماره ۲۳۳ - چه نکهت است مگر بوی بوستان است این
شماره ۲۴۴ - ماییم و دلی به غم نشسته
شماره ۵۲ - ای خواجه چو بر خود تو بدی نپسندی
شماره ۴۶ - نخلی است روزگار و مرا تیشه شیشه است
شماره ۹۵ - تنها در این هوا نه همین آب کرده یخ
شماره ۱۱۳ - گاه آبادم نماید گاه ویرانم کند
شماره ۱۲۳ - از ازل در رحم آنگه که حیاتم دادند
شماره ۱۲۶ - روزی که خط به گرد رخش جلوهگر شود