شماره ۱۹۲ - زهی چتر قمر طرف کلاهت
شماره ۲۵۲ - ای رخ ماه پیکرت شاهد بر پری زده
شماره ۱۰ - ای شده در ره پی پذیره دارا
شمارهٔ ۱ - حمایل
شماره ۱۴۳ - زلف بر پا فکنده از سر ناز
شماره ۲۰ - آفرین شست خدنگ چشم زهگیر تو را
شماره ۱ - مه را چه مناسبت به رویت
شماره ۲ - ای به گلستان هزار نرگس شهلا
شماره ۹ - ای که بر آینه از رخ صورت جان کرده ای
شماره ۳۰۷ - زلف تو که خون ریختن آئین دارد
شمارهٔ ۳۱ - ماه دندان طلا
شماره ۲۶۳ - به توان گفتن کدامین عضو از اعضای تو
شماره ۳۱۶ - خسته را فاتحه ای از لب خندان تو بس
شماره ۱۹۶ - خرام ناز تو، معمار شهر ویرانیست
شماره ۱۹۵ - عیب جنونِ من مکن ای که ندیدهای پری
شماره ۶۷ - ماهی تو و جات طرف بامت
شماره ۱۱۱ - به کوی خویش مترسانم از رسیدن آفت
شماره ۱۸۵ - اگر سرشک منت خاک راه تر نکند
شماره ۳۲۳ - یک رشحه از تراوش لعلت به کام من
شماره ۴۸۸ - نه همچوعارض تو به گلشن بود گلی