غزل ۵۷۱ - از بساط فلک آن سوی بود بازی ما
غزل ۶۱۵ - همان کسی که به دست کرم سرشت مرا
غزل ۶۱۹ - ز درد و داغ محبت سرشته اند مرا
غزل ۶۳۴ - لبت به خون جگر شسته روی مرجان را
غزل ۶۸۵ - از دل بپرس نیک و بد هر سرشت را
غزل ۷۵۵ - از نان و آب نیست بقا و ثبات ما
غزل ۷۵۷ - ای جبهه تو آینه سرنوشت ما
غزل ۷۷۰ - آشفتگی ز عقل پذیرد دماغ ما
غزل ۸۰۴ - اندیشه ز طوفان نبود دیده تر را
غزل ۸۵۴ - غم آتشین عذاران نه چنان برشت ما را
غزل ۹۴۸ - هر که رو تابد ز عاشق، خط مشکینش سزاست
غزل ۱۰۵۷ - از عزیزان دیده پوشیده من روشن است
غزل ۱۱۲۱ - خاکساری در بلندی ها رسا افتاده است
غزل ۱۱۵۸ - تنگ خلقی شعله دوزخ سرشتی بوده است
غزل ۱۲۱۶ - تا فشاندم دست بر دنیا جهان آمد به دست
غزل ۱۲۴۹ - در حقیقت پرتو منت کم از سیلاب نیست
غزل ۱۳۱۶ - حسن بالادست را از شوخ چشمان چاره نیست
غزل ۱۴۵۵ - خط شبرنگ کز او حسن بتان از خطرست
غزل ۱۶۷۶ - ازان به خاطر من ترک کار دشوارست
غزل ۱۶۷۸ - دل شکسته به قرب خدای راهبرست