شراب

میرزا حبیب خراسانی قصاید شماره ۲ - زلف سنبل مگر امروز بتابی دگر است میرزا حبیب خراسانی قصاید شماره ۷ - واعظی گفت در این ماه که ماه رجب است میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۳ - میبرد خیل غم اسیر مرا میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۵ - بحر اندیشه فرو برده به یک بار مرا میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۶ - چون ترک جنک جوی من از در در آیدا میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۷۴ - از شیخ بپرسید گر از اهل کتاب است میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۱۱ - تا می بکیش زاهد و مفتی حرام شد میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۱۲ - شیخناشب تا سحر مست و خراب از باده بود میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۴۳ - معاشران قدح نوش اگر صواب کنند میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۶۱ - ترکیم سحرگاهان، در بستر خواب آمد میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۶۲ - ساقی امشب گوئیا زردشت پیغمبر بود میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۷۴ - حرف ما با تو شب دوش چه بود میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۸۱ - باده نوشان بیخود از جام تواند میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۸۲ - بهار شد که جهان خرمی ز سر گیرد میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۳۷ - گر تو می در خواب خوردی، ما به بیداری زنیم میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۴۳ - چون شود سردی فزون کار می و ساغر کنم میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۵۲ - بیا که روی سوی کوی میفروش کنیم میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۵۴ - از باده دوش سخت مخمورم میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۵۷ - بر آن سرم که بکوی مغان سرای کنم میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۵۸ - بر در میخانه امشب بزم نو آئین کنم