شماره ۱۲۸ - جز خون جگر ز شومی اختر خویش
شماره ۱۰۲ - ربوده ای زمن ای گل لباس برنایی
شماره ۱۷ - ز روزگار مرا خار هست و خرما نیست
شماره ۲۴ - اکنون که خصومات همه اهل زمانه
شماره ۳۷ - هر زمان این زمانه توسن
شماره ۷۵ - زحد گذشت و به غایت رسید و بی مر شد
شماره ۱۰۳ - نز خلق هیچ کار مرا استقامتی
شماره ۳۰ - در خور اگر نییم می لعل فام را
شماره ۱۲۸ - داند اخلاص مرا وز حال من آگاه نیست
شماره ۲۴۲ - دل کز تو شد بریده کم از سنگ و رو نبود
شماره ۱۸۴ - ز بسکه قوت جذب نگاه با آن روست
شماره ۴ - گیرم به ناله کردم آواره پاسبان را
شماره ۹ - گفتی از بیداد روزی در فغان آرم ترا
شماره ۱۱۱ - شبان تیره که از تاب زلف یار بنالم
شماره ۱۲۳ - روزها شب ها به دوران تو شد طی آسمان
شمارهٔ ۶۶ - به میرزا عبدالوهاب پسر محمدحسین خان کاشی نگاشته
شمارهٔ ۳۱ - امام عوالم
شماره ۱۶۱ - عیبم مکن امروز که دستار ندارم
شماره ۱۳۱ - گلعذاران نگار من نگرید
شماره ۲۱۷ - ما را نه چشم یاری نه یار مهربان هم